Oef, het werkt nog!

Hallo allemaal,

op campagne vloeien de dagen naadloos in elkaar. Er is zoveel te doen, te zien en te volgen dat je het besef van tijd helemaal verliest en ik had deze ochtend dan ook helemaal niet door dat het weekend al voorbij was...

Zaterdag hebben we de satelliet bevrijd uit haar kooi (jaja, het is een 'zij'). Ze werd vervolgens van kop tot teen bekeken en gekeurd door het alziend oog van pa Tom. 'PA' staat voor 'product assurance', Tom waakt er dan ook op dat alles wat met en rond de satelliet gebeurt op een veilige manier verloopt. Durf je tijdens een conversatie met een collega de woorden 'probleem' of 'per ongeluk laten vallen' uit te spreken, dan kun je er zeker van zijn dat Tom binnen de seconde naast je staat met een ondervragende blik. En als je het bovenste knopje van je labojas bent vergeten dicht te knopen, dan heeft hij het ook altijd gezien. Ondertussen waren Stefano, Dave, Kristof en ik druk in de weer met alle computers en testapparatuur gereed te maken in de EGSE-ruimte naast de cleanroom. Het grote probleem van de dag was om uit te dokteren hoe we de satelliet met de testapparatuur gingen verbinden, want de kabels bleken aan de korte kant...

Zondag was het mijn beurt om me te overslapen. Luc is me komen wakker maken voor de bus vertrok. Ik had nog net tijd genoeg om me aan te kleden terwijl ik de vijf verdiepingen afrende, om langs de keuken te passeren om een koffietje in één teug leeg te drinken en gelijk mijn slokdarm te verbranden en om een pannekoekje in mijn mond te proppen terwijl ik dan als laatste de bus instapte.
Op de MIK aangekomen hebben we de satelliet voor de eerste keer aangezet. Dat gaat eigenlijk niet veel anders als bij een gewone computer: stekker in het stopcontact steken en op het knopje drukken... En dan een slaak van opluchting slaan als er lettertjes op het computerscherm beginnen te defileren. Vervolgens zijn we begonnen aan de zogenaamde full functional test. Daarbij gaan we alle instrumenten aan boord van de satelliet vanuit de EGSE-ruimte één voor één aanzetten en controleren of ze nog goed werken. Dit duurt gemakkelijk een halve dag, aangezien er meer dan dertig instrumenten aan boord zijn... En het duurt nog langer als niet alles naar behoren blijkt te werken, zoals zondag het geval was. De communicatie met de satelliet liep een beetje spaak (vrouwen hé...). Onverrichter zake keerden we 's avonds terug naar het hotel. Als troost mochten we van onze militaire escorte onderweg uit de bus stappen om foto's te trekken van enkele bezienswaardigheden (veel stellen die bezienswaardigheden niet voor, maar het blijk van vertrouwen deed wel deugd).















Vandaag zijn we verdergegaan met de full functional test. 's Ochtends hebben we veel aandacht besteed aan ons communicatieprobleem en zijn we er uiteindelijk uitgeraakt. Gelukkig lag het probleem niet bij de satelliet. De test verliep verder zonder incidenten, de satelliet heeft het transport naar Rusland goed overleeft en verkeert in prima conditie!

's Avond hebben we dan nog een wandelingetje door Mirny gemaakt, maar daar vertelt Dennis meer over...

Slaapwel!

Joris