Vanochtend worden we getracteerd op een prachtig winters sneeuwtapijt. Het contrast met het eerste deel van de lanceercampagne is gigantisch : op enkele weken tijd is de temperatuur hier gezakt met 20°C. Na het ontbijt vliegen de eerste sneeuwballen al door de Mirnese lucht. Het mikken gaat nog niet zo goed, maar oefening baart kunst. Na een kwartiertje wachten tot het SMOS team compleet is, kunnen we eindelijk vertrekken. Dankzij de laag sneeuw verloopt de busrit iets zachter dan de vorige keer : de buschauffeur houdt er wel dezelfde snelheid op na, maar de putten in de weg zijn grotendeels opgevuld met winterse neerslag.
Eerst mogen onze testgoeroes Joris, Peter en Dennis aan de slag. Onder het waakzame oog van ESA-man “Aref” Dave wordt de draadloze communicatie met de satelliet tot in de puntjes getest. Vermits het laden van de batterij gisteren niet zo snel verliep, wordt er een vierde zonnepaneel-simulator-voeding bijgeschakeld om wat meer “power” te leveren. Nu kan het tweede en laatste deel van de test starten, terwijl de 4 voedingen zacht zoemend de batterij naar zijn maximale ladingsniveau brengen. Rond 13 uur is het zover : de test is succesvol afgerond en de batterij is voldoende opgeladen. Tijd om de laatste integratie-activiteiten op de satelliet te starten vooraleer de aanloop naar de montage op de raket kan beginnen.
Bart, Tom en Luc duiken de cleanroom in. Eerst worden de connectoren van het instrument COGEX aangesloten. Het is een experiment om tijdens de missie van PROBA2 de propulsietank bij te vullen wanneer die dreigt leeg te geraken. Ook de activatie-connectoren voor het propulsiesysteem en voor het release systeem van de zonnepanelen worden zorgvuldig op hun plaats gebracht en vastgezet door Bart. Zonder deze connectoren zou de satelliet maar voor een klein deel kunnen werken.
Het grote moment is aangebroken : iedereen werpt nog een laatste blik op de binnenkant van de satelliet vooraleer het laatste paneel erop komt en de satelliet definitief dicht gaat. Het is moeilijk te zeggen welk gevoel het sterkst is : jammer dat het voorbij is of “eindelijk !” Even later vijst Bart de 31 (!!) bouten van het linker paneel vast. Oef, hij is dicht. Dan wordt nog het laatste experiment (ESP) gemonteerd en aangesloten en klaar is kees !
’s Avonds worden we worden we door onze Duitse tussenpersoon uitgenodigd op een launch party in het hotel. Net zoals vorige keer, wordt er regelmatig gespeeched en getoast. Later op de avond ontpoppen de SMOS-mensen zich als ware entertainers en wordt het Franse chanson repertoire alle eer aangedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten