The russian way

Tijd voor mijn eerste bijdrage aan deze blog. De afgelopen dagen hebben we al veel meegemaakt en nieuwe indrukken opgedaan. Het stadje waarin we hier verblijven is heel eigenaardig. Het is niet meteen een aangename stad om naar te kijken, veel eentonigheid en achterstallig onderhoud. Onze bewegingsvrijheid is beperkt tot de straat voor ons hotel, een plaatselijke markt en een "park" langs een meer achter ons hotel langs. De rest van de stad blijft nog onbekend terrein voor ons, we mogen er niet rondwandelen zonder begeleiding.

Het dagelijkse werk begint een bepaalde routine te krijgen: 's ochtends per bus naar de integratiehal (MIK), werken tot een uur of 6 en dan weer terug naar het hotel. De bustrip is altijd onder beleiding van een set van beveilingsmensen, tolken en militairen. Fotograferen onderweg is verboden, hoewel er eigenlijk alleen maar berkenbomen, berkenbomen en berkenbomen staan. Verder nog naaldbomen, hier en daar een gebouw waarvan je je afvraagt waarom iemand dat op een foto zou willen zetten, en oh ja, had ik de berkenbomen al vermeld ?
Het werken in de MIK is ook een belevenis, een echte cultuurshock. Het is een militair complex en dat valt vaak ook te merken. We mogen ook daar niet overal vrij rondlopen, in sommige stukken moeten we een escort meenemen. Meestal zijn het heel vriendelijke mensen die geen problemen maken. Als we echter iets nodig hebben, zoals wat extra tafels in de cleanroom, of een telefoon in een bepaalde ruimte, dan treedt "het systeem" in werking. Dat betekent dat er een tiental mensen bij betrokken wordt in de discussie en de uitkomst lang onzeker blijft. Vaak rolt er dan wel iets positiefs uit de bus maar dan wel een paar uur later.

Ons eigen werk verloopt intussen goed. We liggen op schema en hebben vandaag de satelliet uit zijn container gehaald en klaargezet voor de verdere activiteiten. Morgen (zondag) is het dan tijd voor een functionele test om te zien dat alle instrumenten het transport goed doorstaan hebben. Opnieuw een belangrijk moment. Iedereen van het team draagt goed zijn steentje bij en er heerst een prettige sfeer om in te werken. Het is bijzonder fijn om zo'n team van vakkundige mensen mee te hebben naar Rusland.
Tot zover voorlopig dit bericht, morgen is er weer een dag met nieuwe avonturen. Het valt misschien op dat de berichten de laatste dagen nogal schaars zijn en er ook niet veel fotos zijn. Dat komt vanwege een zeer trage internetverbinding sinds vrijdag. We hopen dat het begin volgende week weer beter zal gaan. Maar ook daar weer zijn we overgeleverd aan "het systeem" ...

doei !